MOITOS CAMBIOS DE PLANS SAINT LOUIS SIDI IFNI
Hola a tod@s xa fai mais dunha semana que non damos noticias a verdade e que houbo moitos cambios. A ultima vez que nos pusemos en contacto foi dende o Senegal dende Saint Loius, o domingo pasado, o dia seguinte cruzamos a Mauritania para chegar a Noadhibo que e o lugar de onde sairiamos cara os campamentos.
Xa na fronteira Senegal Mauritania a policia vacilounos un rato co tema do visado, non quedou en nada pero os sentimentos de rabia e impotendia polo abuso de poder e a corrupcion que se vive aqui diariamente foron inevitables.
A idea era chegar a Noadhibo o martes e coller un tren o mercores, que e conhecido como o ten mais longo do mundo é km e medio e catro cabezas de locomotora, este fai o trallecto Noadhibo Soarate o norte de Mauritania, hai estaria esperandonos a irman de Cheg o companheiro de Celso, saharauis, axudarianos a sacar un permiso oficial para entrar nos campamentos e buscar un camion onde meter a moto e ir nos xa directos os campamentos, sobre dous dias atrabesando deserto por pistas.
Ben o mercores xa tinhamos a moto preparada no tren, unha odisea para amarrala pois vai a intemperie, e xa tinhamos uns companheiros saharauis que tamen ian para Soarate que nos ofrecian ir con eles no seu coche tamen amarrado coma a moto a intemperie.
Xa era cuestion de horas cando un saharahui que viaxaba o dia seguinte, polisario , dixonos que era necesario ter o visado arxelino que si non nos deixarian pasar, claro a idea era volver a espanha por Arxelia non ter que voltar a Mauritania para logo subir de novo sahara; Cheg nos comentara que para cruzar Arxelia non tinhamos problema pois nos campamentos o polisario nos axudaria cun salvo conducto, entre os saharauis e os arxelinos hai boas relacions, ademais os saharahuis tenhen unha casa sede en Oran co cal van a menudo, seria facil que nos acompanharan ata Oran e ali coller o ferri a alicante;
O caso que o mercores xa non nos poidemos ir tibemos que desmontar a moto, fomos o consulado Arxelino e ata o dia seguinte non nos podian dar os visados, o dia seguinte nos dixeron que non, que tinhan que pedir un permiso a Oran e tardaba 15 dias, imaxina que marron. Tinhamos a opcion de subir os campamentos tres dias de viaxe estar catro dias ali e voltar a Noadhibo outros tres dias pois o visado de Mauritania nos caduca o 26 de decembro.
Bastante cansados de pelexar por todo, pois en Mauritania e asi para facer calquer cousa madre mia, estabamos cansos e bastante desilusionados tibemos que decidir non ir os campamentos nin visitar a Lala, por outro lado foi un alivio pois era un palizo, e ir por Arxelia e un risco increible.
Cando tomamos a decision de non ir os campamentos saimos cara Sahara e Marrueco, a verdade que e como estar en suiza en comparacion con Mauritania.
Asi que agora estamos en Sidi Ifni, descansando un parde dias,xa cruzamos sahara, coas suas aventuras que xa vos contarei pois quedame agora poco tempo. Asi que xa sabedes estamos no sur de Marrocos , manha e a festa do cordeiro que se celebra en todo o mundo arabe. Pasaremos por aqui o nadal e fin de ano de relax, mil bicos para todos escribiremos pronto...........................
Maria dijo
Hola meus amores:
¡ Menuda merda!, Que pena teño de que non poidades pasar a ver a Lala. A verdade é que eu sabia que era moi complicado, pero pensaba que xa postos ahi haberiades de ter mais facilidades. Estas cousas pasan por eses paises, se pagas ou tes padriños solucionanse as cousas facilmente, pero se non morres de asco. ¿ non tenes maneira de pasar enton?. Dame unha pena tremenda, JODERRRRRRRRRRRRR.
Se queredes que vos fagamos algun tramite ou consulta dende aqui non dudedes en decilo que imos onde faga falla ¿vale?
O tema Arxe está quente, supoño que saberedes que o dia 11 de este mes Al-Qaeda colocou duas bombas en Arxel, un kaos total polo que anda o tema complicada. Ademáis o propio conflicto cós integristas do propio dais segue a ser grave, morre xente cada dia, de un e de outro bando.
Bueno, estas cousas forman parte da aventura, por suposto, pero é unha pena que estando xa tan preto..............
Por aqui anda todo mais ou menos coma sempre. Mañana chegan os pais de Jose e o sobriño, estan para 20 dias polo menos. Fai un frio increibe, e agora esta chovendo, din que pode que neve ¡¡¡ Ojalá!!
Dsifrutade da festa do cordeiro, é superimportante para o Islam, e seguro que moi chula.
Bueno nenos, moitisimos bicos e abrazos para os dos e o dito, se necesitades calqueira cousa xa sabesde onde andamos.
BICOS E APERTAS
18 Diciembre 2007 | 06:51 PM