africaenmoto

AQUI EN CHEFCHAUEN SEGUIMOS

2007-12-29T20:59:56+00:00

HOLA AMORES, AQUI SEGUIMOS EN ESTE POBOTAN BONITO, POR FIN DESCANSAMOS LOGO DEDOUS MESESDANDOLLE DE ACAPARA ALA; ESTAMOS MOI AGUSTO,CONHECIMOS A UNHA XENTE DE VALENCIA COA QUE ESTAMOS, HOXE FOMOSA FACER MONTE E A BUSCAR SETAS , MOI BEN.
EN POUCO TEMPO ESTAMOS EN CASA, ANTES DE REIS.
MARI QUEREMOS CONHECER OS TEUS SOGROS,DANOS TEMPO.
SAIN CONTIGO TAMEN ESTAREMOS, HAI QUE FACER POR ESTAR E BAILAORA.
BUENO SEGUIREMOS AQUI TRANQUILITOS, OU NON? UNS DIAS MAIS.
POR CERTO NON SEI DE QUE VAI O DA TARXETA DO 25 DE NOVEMBRO, XA ME CONTAREDES, TENME UN POUCO INTRIGADA.

NEN@S ESTAREMOS EN CONTACTO ANTES DE FIN DE ANO.

FLAVIA ESTA PRECIOSA, CANDO CHEGUE VOULLE A DAR UN COLASO.
MIL BICOS PARA TODOS DEICA

CHEFCHAUEN

2007-12-26T20:20:05+00:00

FELIZ NADAL? COMO ESTAN ESAS BARRIGASSSSSSS!!!!!!

QUE FRIO FAI POLO NORTE DE MARROCOS! CARAJO. LEBAMOS UNS DIAS CON CHUVIA E UN POUCO DE GRIPE,XA MOI PRETO DE CASA, OS GRANDES KM XA OS DEIXAMOS ATRAS, AGORA E UN PASO.
FAI MAIS DE DOUS MESES QUE SAIMOS DE CASA.

AQUI O NADAL NON SE SINTE, ESTAMOS EN CHEFCHAUN EU POR TERCEIRA VEZ,DESCANSANDO , ESTIBEMOS VIAXANDO DURANTE CATRO DIAS, SEGUIDOS SO PARANDO NOS LUGARES PARA DORMIR, ASI CRUZAMOS MARROCOS;
eSTAMOS CONTENTOS APESAR DE NON PODER IR A VISITAR A LALA PORQUE NESTA VIAXE CONHECIMOS COMO VIVEN OS SAHARAUIS FORA DOS CAMPAMENTOS? OS QUE VIVEN EN MAURITANIA, OS QUE SEGUEN OU VOLVERON OS TERRITORIOS OCUPADOS, COMO SE DESPRAZAN ... IR OS CAMPAMENTOS E MOITO MAIS DOADO, MESMO COA ASOCIACION XA SE PODE IR, OU POR TERRA XA E FACTIBLE.
A VIAXE EN MOTO E ALUCINANTE, ESTIBEMOS NUHA ZONA DO MEDIO ATLAS POR DEBAIXO DE MARRAKECH, O PICO MAIS ALTO DE MARROCOS 4160 M, UNHA ZONA DE MONTANHA INCREIBLE, CUNS POBOS PRECIOSOS,RECORDABAME A NEPAL; A VIAXE EN MOTO POR AQUI FOI ALUCINANTE, SUBINDO E BAIXANDO A MONTANHA. ALI ESTIBEMOS NA CASA DUNHA FAMILIA, QUE GOZADA, ALI PASAMOS A FESTA DO CORDEIRO,NON NOS PERDIMOS O RITUAL DO SACRIFICIO DO CORDEIRO, A FAMILIA ENCANTADORA COMO EN CASA.

A FOTO E NO SAHARA CANDO BAIXAMOS, SO HAI UNHA CARRETERA QUE ATRAVESA ATA MAURITANIA, ESTA CARRETEIRA VAI ARRENTE O MAR, O ATLANTICO.

BUENO XENTUZA CREO QUE PRONTINO NOS VEREMOS, A VER ESES REIS COMO SE PORTAN.

MIL BICOS CORASONES

FOTO NO SAHARA

2007-12-19T17:18:25+00:00

MOITOS CAMBIOS DE PLANS SAINT LOUIS SIDI IFNI

2007-12-18T15:09:54+00:00

Hola a tod@s xa fai mais dunha semana que non damos noticias a verdade e que houbo moitos cambios. A ultima vez que nos pusemos en contacto foi dende o Senegal dende Saint Loius, o domingo pasado, o dia seguinte cruzamos a Mauritania para chegar a Noadhibo que e o lugar de onde sairiamos cara os campamentos.
Xa na fronteira Senegal Mauritania a policia vacilounos un rato co tema do visado, non quedou en nada pero os sentimentos de rabia e impotendia polo abuso de poder e a corrupcion que se vive aqui diariamente foron inevitables.
A idea era chegar a Noadhibo o martes e coller un tren o mercores, que e conhecido como o ten mais longo do mundo é km e medio e catro cabezas de locomotora, este fai o trallecto Noadhibo Soarate o norte de Mauritania, hai estaria esperandonos a irman de Cheg o companheiro de Celso, saharauis, axudarianos a sacar un permiso oficial para entrar nos campamentos e buscar un camion onde meter a moto e ir nos xa directos os campamentos, sobre dous dias atrabesando deserto por pistas.
Ben o mercores xa tinhamos a moto preparada no tren, unha odisea para amarrala pois vai a intemperie, e xa tinhamos uns companheiros saharauis que tamen ian para Soarate que nos ofrecian ir con eles no seu coche tamen amarrado coma a moto a intemperie.
Xa era cuestion de horas cando un saharahui que viaxaba o dia seguinte, polisario , dixonos que era necesario ter o visado arxelino que si non nos deixarian pasar, claro a idea era volver a espanha por Arxelia non ter que voltar a Mauritania para logo subir de novo sahara; Cheg nos comentara que para cruzar Arxelia non tinhamos problema pois nos campamentos o polisario nos axudaria cun salvo conducto, entre os saharauis e os arxelinos hai boas relacions, ademais os saharahuis tenhen unha casa sede en Oran co cal van a menudo, seria facil que nos acompanharan ata Oran e ali coller o ferri a alicante;
O caso que o mercores xa non nos poidemos ir tibemos que desmontar a moto, fomos o consulado Arxelino e ata o dia seguinte non nos podian dar os visados, o dia seguinte nos dixeron que non, que tinhan que pedir un permiso a Oran e tardaba 15 dias, imaxina que marron. Tinhamos a opcion de subir os campamentos tres dias de viaxe estar catro dias ali e voltar a Noadhibo outros tres dias pois o visado de Mauritania nos caduca o 26 de decembro.
Bastante cansados de pelexar por todo, pois en Mauritania e asi para facer calquer cousa madre mia, estabamos cansos e bastante desilusionados tibemos que decidir non ir os campamentos nin visitar a Lala, por outro lado foi un alivio pois era un palizo, e ir por Arxelia e un risco increible.
Cando tomamos a decision de non ir os campamentos saimos cara Sahara e Marrueco, a verdade que e como estar en suiza en comparacion con Mauritania.
Asi que agora estamos en Sidi Ifni, descansando un parde dias,xa cruzamos sahara, coas suas aventuras que xa vos contarei pois quedame agora poco tempo. Asi que xa sabedes estamos no sur de Marrocos , manha e a festa do cordeiro que se celebra en todo o mundo arabe. Pasaremos por aqui o nadal e fin de ano de relax, mil bicos para todos escribiremos pronto...........................

DAKAR, FATHIK,FOUNDOUGE, THIES, SAINT LOUIS

2007-12-09T19:14:37+00:00

HOLA A TODOS, LOGO DE CINCO DIAS ONDE TIBEMOS POUCO CONTACTO COA CIVILIZACION, POLO TANTO O CIBER NIN VELO; ESTAMOS DE NOVO EN SAINT LOUIS,DE RETURM.
ESTES CINCO DIAS ESTIBEMOS EN FOUNDOUGE, DECIDIMOS NON IR A CASAMACE QUE NOS SUPONHIA MAIS KM. ESTE LUGAR E MOI TRANQUILO, IDEAL PARA RELAXARSE E NON FACER NADA NAMIS QUE DESCANSAR E IR A PRAIA. OS DOUS PRIMEIROS DIAS ESTIBEMOS NUN CAMPAMENTO QUE NOS DERA A REFERENCIA RITA UNHA BELGA, COINCIDIUNOS CUNHA FESTA QUE FACIAN OS MESTRES VOLUNTARIOS DE TODO SENEGAL, ESTE ANO TOCABA FOUNDOUGE, ESTABA TODO ATOPE PERO FIXERONNOS UN RECUNCHO, ERA POR DOUS DIAS. A PAISAXE DESTE LUGAR DO MAIS BONITO QUE VIMOS ATA AGORA, MOITISIMOS BAOBAS INMENSOS, POBLADOS DE CABANAS DE PALLA E BARRO, AUTENTICO. POLA NOITE NO POBO NON HABIA ALUMBRADO PUBLICO, A LINTERNA HOUBO QUE TIRAR DELA.
O SEGUNDO DIA DE ESTAR NO POBO DEMOS CUN CAMPAMANTO DUN CANARIO, FALANDO CON EL DECIDIMOS CAMBIARNOS PARA ALI POIS NOS FIXO UN BO PRECIO, MOI BO DENDE LOGO.
ALI PASAMOS TRES DIAS CON EL A SUA MULLER E MANOLITO O SEU FILLO,UNHA COUSINHA PRECIOSA PARA COMERSELO.A VERDADE E QUE QUEDAMOS ENCANTADOS. POIDEMOS DESCANSAR, COMER BEN E TER BOAS CONVERSAS. FRANCISCO QUE E O SEU NOME, E UNHA PERSONA SORPRENDENTE, CON EL REIMONOS MOITISIMO COAS SUAS BATALLAS, UN PERSONAXE DOS QUE PASAN POR TODAS. TRATABA DE CONVENCERNOS PARA FACER NEGOCIO CON EL E QUEDARNOS EN SENEGAL.
AGORA ESTAMOS DE VOLTA, ACABAMOS DE CHEGAR A SAINT LOIS LOGO DE TODO O DIA DE VIAXE E MANHAN PARTIMOS PARA MAURITANIA, NOAKCHOTT, ONDE PASAREMOS NOITE E SEGUIREMOS ATA NOADHIBO, ONDE ESTA A MOTO QUE XA A VOTAMOS MOITO EN FALTA.
AQUI COMEZAMOS OUTRA ETAPA DA VIAXE XA CAMINHO A TINDOUFF, OS CAMPAMENTOS PARA PODER PASAR ALI O NADAL.
BUENO POR HOXE NOS DESPEDIMOS MOITISIMOS BIKOS PARA TODOS, ESPERAMOS QUE TODO VAIA BEN, IMAXINAMOS QUE AHI ESTARA TODO INPREGNADO DE FESTA, LUCES COMPRAS... O TIPICO DO NADAL. AQUI NIN SE NOTA.
SEN MAIS QUE MANDARBOS ABRAZOS MOI FORTES, ATA PRONTO

SENEGAL: SAINT LOIS, DAKAR

2007-12-03T14:23:04+00:00

HOLA DENDE DAKAR, SAIMOS ONTE DE SAINT LOIS UN LUGAR PRECIOSO E TRANQUILO, COLLEMOS UNHA FURGOBUS CARA DAKAR,MEDIOS ENLATADOS COMO SARDINHAS, AINDA QUE O CUNDOUCTOR ERA RAPIDO APENAS FIXO PARADAS, AGAS AS PARADAS OBRIGATORIAS DUN QUE TINHA DIARREA E OBRIGABA A PARAR. 260 KM SOBRE 4 HORAS. BUSCAMOS UN HOTEL QUE VINHA NA LONEY PLANET COMO DOS MAIS BARATOS, E NON O ATOPAMOS ACABABA DE PECHAR, PARO TIBEMOS SORTE POIS UN HOME QUE NOS VIU MEDIOS PERDIDOS NOS LEVOU A ONDE ESTAMOS AGORA, SAENOS POLO MESMO PRECIO CO QUE BUSCABAMOS I ESTA MOI BEN. DAKAR E CARISIMO, HAI COUSAS MOITO MAIS CARAS QUE EN ESPANHA. NO HOTEL CONHECIMOS A UNHA PARELLA DE COREANOS XA MAIORES QUE FALAN ESPANHOL, A SENHORA UN ENCANTO LEVERONNOS A UN SITIO ONDE PUIDEMOS FACER O CAMBIO DE EUROS A CFA, SEFAS, QUE SEGURO NON O FARIAMOS MILLOR NOUTRO LUGAR. AQUI FAI UN CALOR DE MEDO. O TEMA DO IDIOMA UN TANTO COMPLICADO POIS NIN ROI NIN EU FALAMOS FRANCES? EU ALGO ENTENDO? PERO PROCURAMOS ENTRE INGLES PALABRAS EN FRANCES E XESTOS ENTENDERNOS.
UNHA COUSA QUE NOS FIXO MOITA GRACIA E O TEMA DOS PELUQUINS DAS MULLERES, RARA E A MULLER QUE ANDE SEN PELUQUIN CO SEU PROPIO PELO, CHAMA MOITO A ATENCION.
VOTAMOS DE MENOS A MOTO, CON ELA TINHAMOS MOITA INDEPENDENCIA, PODIAMOS IR OS SITIOS QUE NOS APETECERA SIN TER QUE DEPENDER DE TAXIS, NEN TER QUE PAGAR POR CADA DESPRAZAMENTO QUE FACEMOS.
HOXE NOS IMOS QUEDAR EN DAKAR ESTAMOS PENSANDO EN OU BEN COLLER UN BARCO CARA CASAMAS QUE E A REXION SUR DE SENEGAL, FRONTEIRA CON GUINEA BISSAU, XUSTO DEBAIXO DE GAMBIA, PASAR ALI UNS DIAS NA PRAIA OU BAIXAR A UN POBO QUE SE CHAMA FATIK DE AHI A DAKHONGA PARA CHEGAR A UNHA ZONA MOI TRANQUILA DE RIO QUE SE CHAMA FOUNDIOUNGE. NON O TEMOS CLARO XA VOS CONTAREMOS.
BUENO POR HOXE XA ESTA, SI ESTAMOS FACENDO MOITAS FOTOS, DE TODO O QUE PODEMOS. BUENO SARUKA SORTE NA COMPETICION. XA SABAMOS QUE O MERCORES TEDES A COMIDA DO CLAN XERMADE, BUENO PASALO MOI BEN E COMA SI NOS ESTIBESEMOS ALI. SAUDOS PARA PAULA QUE ESTARA APUNTITO DE CARAMELO E PARA JAVI E BRAIS DA NOSA PARTE.
MOITOS BIKOS PARA TODOS.......

MAURITANIA; NOADHIBO, NOAKCHOTT, ROSSO

2007-12-01T13:54:34+00:00

HOLA, COMPANHEIR@S COMO ANDAN AS COUSAS POR AHI?
QUERIAMOS CONTARVOS UN POCO A NOSA ESTANCIA EN MAURITANIA. LOGO DE DAKHLA QUE E O ULTIMO POBO DE SAHARA OCCIDENTAL TIBEMOS QUE FACER 400 KM DO TIRON ATA CHEGAR A UNHA GASOLINEIRA QUE ESTA A 80 KM DA FRONTEIRA, ONDE POIDEMOS COMER E INFORMARNOS DOS ULTIMOS DETALLES PARA CRUZAR A FRONTEIRA. DESPOIS DE COMER E DESCANSAR UN RATO FIXEMOS CAMINHO. PRIMEIRO TE ATOPAS COA FRONTEIRA MARROQUI QUE TE SELLA A SAIDA, DESPOIS COMEZA A ODISEA, SOBRE 6 KM DE TERRA DE NINGUEN ATA CHEGAR OS POSTOS DA FRONTEIRA MAURITANA, ESTES POSTOS SON SUBREALISTAS CABANAS DE MADEIRA, PALLA E PLASTICO? CON MOITOS MILITARES CON CARA CULO CUBRINDO PAPAIS COS NOSOS DATOS, NON HAI NIN LUZ CORRENTE NIN CAMPING GAS, A VELAS. FOMOS PASANDO TODOS OS REQUISITOS SEN PROBLEMAS. LOGO DA FRONTEIRA AINDA TES QUE PASAR VARIOS CONTROIS MILITARES PERO NON NOS PUSERON NINGUNA PEGA, ASI QUE PUIDEMOS FACER CAMINHO CARA NOADHIBO SOBRE 50 KM. CHEGAMOS CESE DE NOITE PERO CHAMAMOS A CHEJ O COMPANHEIRO DE TRABALLO DE CELSO DE MOANHA, O HOME QUE PILI A DO XEFE NOS PUSO EN CONTACTO. CELSO TRABALLA CUNHA ONG EN NOADHIBOO, NUN PROXECTO DE DESENVOLVEMENTO DE ACUICULTURA E ECOTURISMO, EL NOS DEU O NUMERO DE CHEJ QUE E SAHARAUI E DE CONFIANZA, EL E DAMIAN UN MOZO GALEGO QUE TAMAN TRABALLA NO PROXECTO VINHERON A RECOLLERNOS E ESTIBEMOS CON ELES ESES DIAS EN DOADHIBO. CONHECIMOS UN POUCO O PROXECTO QUE ESTAN A FACER ALI, POR MOMENTOS SENTIAMONOS COMO EN CASA. NA FRONTEIRA TE DAN UN PERMISO DE TRES DIAS PARA QUE TI POIDAS CHEGAR A NOAKCHOTT QUE E A CAPITAL E FORMALIZAR ALI O VISADO, ASI CO LUNS POLA TARDINHA SAIMOS CO CHEJ CARA A NOAKCHOT ,ELTAMEN TINHA QUE IR A FACER UN TRABALLO ALI. ARRANSAMOS OS VISADOS E NOS PASAMOS TRES DIAS POLA CIDADE, O 28 DE NOVEMBRO CELEBRANE FESTA NACIONAL, CELEBRAN O DIA DA INDEPENDENCIA DO PAIS. ALI ESTIBEMOS NUN ALBERGUE DUN FRANCES, UN FLIPE, ESTIBEMOS MOI AGUSTO.
O XOVES 29 SAIMOS CEDINHO CARA ROSSO QUE E A FRONTEIRA CON SENEGAL, NON SE NECESITA VISADO PARA CRUZAR, XENIAL. A INCANSABLE ADEIXAMOS EN NOADHIBO NA CASA DESTA XENTE, E DECIDIMOS UTILIZAR O TRANSPORTE PUBLICO PARA CONHECER SENEGAL E GAMBIA, ASI QUE COLLEMOS UN TAXI ATA ROSSO ALI CRUZAMOS EN FERRI O RIO SENEGAL E ENTRAMOS EN SENEGAL. MAURITANIA E UNHA TOMA DE CONTACTO COA AFRICA NEGRA, PERO UNHA VEZ QUE CRUZAS O RIO ESTAS EN AFRICA NEGRA DE VERDADE E OUTRO MUNDO.
EN ROSSO COLLEMOS UN MINIBUS E FOMOS A SAINT LOIS, QUE E ONDE ESTAMOS AGORA. A PAISASE CAMBIOU RADICALMENTE, DESPOIS DE TANTO TEMPO ONDE CASE QUE TODO E DESERTO? SAHARA E MAURITANIA, EN SENEGAL A VEXETACION E BRUTAL, HAI RIOS POLO TANTO HAI AUGA. ESTO E REALMENTE PRECIOSO. EN SENEGAL A XENTE E MOI ALEGRE E HAI MOITISIMA VIDA NA RUA, MUSICA POR TODOS LADOS. SAINT LUIS NOS RECORDA MOITO A CUBA? POLAS CASAS COLONIAIS? TEN UNHA EXTRUCTURA PECULIAR, A ZONZ HISTORICA E UNHA ILLA UNIDA O CONTINEBTE POR UNHA PONTE E O OUTRO LADO OUTRA PONTE UNESE CUNHA PENINSULA, MOI PECULIAR.
ONTE CONHECEMOS A UN VALANCIANO QUE ESTA FACENDO A VIAXE EN BICI, NON TEN UN DESTINHO CONCRETO EL VAI FACENDO RUTA, ESTAMOS NO MESMO ALBERGUE; TAMAN CONHECEMOS A UNS CATALANS NO ALBERGUE COS QUE EMPATAMOS.
MANHA SAIMOS CARA DAKAR.
BUENO COMPANHEIR@S AGRADECER TODOS OS COMENTARIOS, SAUDOS PARA A PARELLA CATALANA QUE CONHECIMOS EN TIZNIT, ILUSIONONOS SABER QUE TAMAN ESTAN EN CONTACTO, ABRAZOS PARA TODOS ESPERAMOS SEGUIR EN CONTACTO PRONTO.

SAHARA II LAAYOUNE. BOUJADOUR. DAKHLA

2007-11-28T16:44:55+00:00

HOLA COMPANHER@S. XA FACIA TEMPO QUE NON DABAMOS SINAIS DE VIDA; XA SE ESTABA ACUMULANDO O CHOLLO; MOITOS LUGARES POLOS QUE PASAMOS XA DENDE TARFAYA; QUE FOI O ULTIMO CONTACTO CON VOS.
EN PUNTA TARFAYA QUE FOI UN LUGAR QUE NOS GUSTOU MOITO; ONDE CONHECEMOS BOA XENTE; Y ESTIBEMOS NUN HOTEL MOI FAMILIAR; ALI TIBEMOS OS NOSOS PRIMEIROS CONTACTOS CON SAHARAUIS; XENTE NOVA QUE ESTA SUFRINDO A REPRESION MARROQUI NON SE PODE FALAR CON LIBERDADE; NI TAN SIQUERA NOS. TARFAYA NE UN LUGAR TAMEN EMBLEMATICO POIS DE AQUI SAEN MOITAS PATERAS CARA CANARIAS. E ALGO TAN NORMAL AQU; MOITA XENTE TEN IDO VARIAS VECES. OS COLLEN EN ESPANHA OS MANDAN DE VOLTA O SEU PAIS E VOLVEN A INTENTALO UNHA DUAS TRES VECES.
NESTE SITIO E ONDE MORREU O ESCRITOR DO PRINCIPINHO. ESTRELLOU A SUA AVIONETA AQUI E NESE LUGAR LLE FIXERON UN MONUMENTO.
DE AHI NOS FOMOS A LAAYOUNE; ESTABAMOS MOI EMOCIONADOS POR CONHECER ESTA CIDADE; TINHAMOS PENSADO QUEDARNOS A PASAR A NOITE ALI;A ENTRADA DA CIDADE E MOI BONITA; UN PEQUENO OASIS. O CASO A QUE LAAYOUNE ESTA TOTALMENTE MILITARIZADO;E A VERDADE E QUE NON E MOI AGRADABLE A PRESENCIA DESTES; COMO CHEGAMOS CEDO PARAMOS A TOMAR UN REFRESCO ANTES DE BUSCAR HOTEL E CONVERSAMOS CUN SAHARAUI QUE FALABA PERFECTAMENTE EN ESPANHOL; EL CONTOUNOS UN POUCO A SITUACION QUE SE VIVIA ALI. DE APARENTE CALMA PERO CUN TRANSFONDO BASTANTE TERRIBLE; COUSAS QUE SE CONTAN QUE SE SABEN QUE SUCEDEN; MOITO MEDO A HORA DE FALAR; CALQUERAPODIA SER POLICIA. DE TODOS XEITOS A ZONA MAIS PLOBLEMATICA E SMARA. ESTA MOITISIMO MAIS MILITARIZADA.
ESTA SAHARAGUI ACONSELLOUNOS IR A UNS HOTELES CARA A PRAIA QUE ERA UNHA ZONA TRANQUILA; E SEGUIMOS CAMINHO SAINDO DE LAAYOUNE; VISITAMOS O PORTO; CHARLAMOS CUN RAPAZ QUE CONHECEMOS E COMO FIXERAMOS POUCOS KM DECIDIMOS SEGUIR; ASI CHEGAMOS A BOUJDOUR PARA FACER NOITE. FOI DOS SITIOS QUE MENOS NOS GUSTOU. A XENTE PEDIACHE O DOBLE POLAS COUSAS. TODO O MUNDO ENCIMA; MENOS MAL QUE A ESTAS ALTURAS XA CONHECEMOS OS PREZOS DAS COUSAS E E MAIS DIFICIL DE QUE NOS ENGANHEN. PASAMOS A NOITE E POLA MANHA DECIDIMOS SAIR CEDO TINHAMOS BASTANTES KM PARA CHEGAR A DAKHLA E NON HABIA OUTRA OPCION POIS ENTRE UN POBO E OUTRO O UNICO QUE HAI E DESERTO; E CERTO QUE A PAIXASE NALGUNS LADOS ERA INCREIBLE E A SENSACION DE VERTE EN PLENO DESERTO E NOVA; A CARRETEIRA VAI MOI PRETO DO MAR E NALGUNHA PARADA DESCUBRIMOS PRAIAS KILOMETRICAS E DESERTICAS; CON ACANTILADOS IMPRESIONANTES.
XA TINHAMOS GANHAS DE CHEGAR A DAKHLA E O ULTIMO POBO ANTES DA FRONTEIRA CON MAURITANIA; A ENTRADA NA BAHIA DE DAKHLA E IMPRESIONANTE; TIBEMOS QUE PARAR A MOTO E BAIXAR PARA CONTEMPLAR A PAIXµSAXE TAN FLIPANTE QUE TINHAMOS DIANTE DE NOS; SON 30 KM DE BAHIA ATA CHEGAR O POBO.
EN DAKHLA ESTIBEMOS MOI AGUSTO; E UN POBO TRANQUILO CON MOITA VIDA; ESTIBEMOS DOUS DIAS PARA DESCANSAR E COLLER FORZAS PARA PASAR A FRONTEIRA MAURITANA. CONHECIMOS A UNS ESPANHOIS QUE IAN A MALI; DEDUCIMOS QUE ERAN PROFES.
DAKHLA GUSTOUNOS MOITO; ESTIBEMOS TOMANDO TE NA CASA DUN MARROQUI MOI MAJO; COA SUA FAMILIA; TAMEN TIBEMOS A OPORTUNIDADE DE CONHECER A UN MESTRE SAHARAGUI QUE DABA CLASES DE LINGAU ESPANHOLA PARA ADULTOS; E PEDIUNOS CO ACOMPANHARAMOS A UNHA DAS CLASES E QUE FALARAMOS COA XENTE PARA VER QUE NOS PARECIA O NIVEL QUE TINHAN. ESTE MESTRE EXCELENTE E A EXPERIENCIA INCREIBLE; XA NOS ADVERTIU DE QUE NON PODIAMOS FALAR DE POLITICA ALI POIS INCLUSO O BARRENDEIRO ERA POLICIA. AQUI A XENTE SE NEGABA A FALAR DO TEMA.
TAMEN CONHECEMOS A UNHAS PRIMAS DO MESTRE DE LALA CO QUE ESTAMOS EN CONTACTO EL FALA CON NOS REPRESENTANDO A NAI DE LALA; COMO TINHA FAMILIA ALI DEUNOS O NUMERO E NOS PUXEMOS EN CONTACTO; A IDEA DE IR OS CAMPAMENTOS SIN PASAR POR NOADHIBO XA A DESCARTAMOS COMPLETAMENTE ASI QUE PARTIMOS CARA MAURITANIA.

SAHARA

2007-11-20T00:12:23+00:00

Aqui estamos outra dia mais, esta vez dende o sahara.
Despois de Tiznit fomos a un pobo da costa que se chama Sidi-Ifni. Este pobo foi un protectorado Espanhol, e foi o ultimo en indipendizarse, 1979 , mentres co resto do sahara occidental foi 1975 coa marcha verde. Aqui estibemos moi agusto, moita xente fala espanhol, fixemos un amiguete, Sigar que nos acompanhou e axudounos a buscar un lugar onde comer ben e barato, a facer o cambio de aceite a moto, que boa falta lle facia e tamen nos deu informacion valiosa sobre a ruta cara a Mauritani, el ten ido bastantes veces. Todo o mundo se portou con nos moi ben, a xente do hotel nos cuidaba moito. Hai varios hoteis de guiris que estaban moi ben, mais caros, pero o noso interese sigue sendo conhecer a xente de aqui por iso optamos polos seus hoteis, dentro dun marxen de hixiene.
De Sidi-ifni fomos a Tan tan, esto xa e sahara e ven que se nota. A estrada e kms de recta con deserto a ambos lados, sen ver outra cousa que non sexa terra e mais terra que se perde no horizonte, asi 125 km, imaxinades? e so un bar onde parar e comer un Tajin, moito camion de transporte, e algun que outro control de policia sen problema.
A motinho portase de medo, creo que a bautizaremos co nome da Incansable pois come kms coma unha campeona.Dende logo este e un viaxe ideal para facer coa autocaravana, non hai problema coas carreteiras de feitoesta cheo de franceses que aparcan nas mellores praias.
En Tan tan decidimos non parar a dormir, nos fomos cara a costa a 20 km, un pobo que se chama El Ouatia, eles lle chaman Tan Tan beach. Aqui hai poucos hoteis e dous deles son dunha francesa, precioso, en plan enxebre a pe de praia, recomendado pola guia de trotamundos, e un frances xa de mais luxo. Non son excesibamente caros pero non dentro do noso presuposto, tres meses e moito tempo polo que temos que controlar ben os gastos; asi que optamos por un que rexentaba un lugarenho. Tenho que comentar ca posta de sol foi increible, das mellores que vin.
A xente neste pobo non nos agradou nada, todo o mundo con cara seria, e mirandote con desconfianza.
A visita a Lala non vai ser tan pronto coma pensabamos porque non temos outra opcion mais que entrar por Mauritania, eso quere decir chegar a Nouadhibou,e de ahi subir bordeando toda a fronteira ata os campamentos; moitos km. Esta manha volvemos a falar coa familia de Lala, o que se pon o tlf creemos que e o Mestre da madraza que vai Lala, el tamen nos confirmou que so se pode por Mauritania; polo que sobre a marcha faise caminho.
Agora imos de caminho cara Laayoune, estamos emocionedos de conhecer estas terras. Hoxe chegamos a Tarfaya, a punta mais preto das illas canarias, concretamente de Lanzarota. Impresionante, xa o caminho para chegar e o sahara puro e duro, sorte que pretinho do mar e iso da outro aire, pasas por un parque natural onde hai unha salina tremenda, xunto coas dunas e as praias e un espectaculo que te embriaga. Tamen vimos os primeiros dromedarios soltos pastando.
Tinhamos interes en vir aqui porque para o mes que ven comeza a funcionar un ferry de aqui a Lanzarote e queriamos informarnos de primera linea si isto era certo, por si acaso a volta o collemos coa moto.
Tarfaya nos sorprendeu moito por moitos motivos, pero sobre todo pola xente que nos atopamos. No proximo tag seguimos contando, agora nos pecha o ciber.
Xoana, encantounos que nos escribiras a verdade que nos reimos moito co de Lolita, dalle un bico da nosa parte, outro para ti tamen e a seguir asi.Moitos abrazos a mama e cuidana moito.
Sara saudinhos para ti tamen, duro co patinase.
Mari coma non, incondicional, se agradece moitisimo saber que estas ahi, estando tan lonxe.
Saudos tamen para todos os companheiros queestades o outro lado, non perdemos o contacto.

MARRAKECH, SUR DE MARROCOS: ESSAOUIRA, AGADIR, TIZNIT

2007-11-17T12:44:15+00:00

Hola companheir@shoxe estamos en Tiznit, dende Azila que non pasamos polo ciber e dende ali xa fixemos bastantes km.
Estibemos en Marraquech, poco tempo pois ali se comen os turistas, si conhecemos a plaza famosaDjmma El-Fna. A entrada ali por primeira vez e impactante, a cantidade de vida que haiali, miles de personas pasaando, cenando, vendo os centos de espectaculos que te atopas a cada paso. Andas pola plaza enviagrado polo bullicio, os aromas, a mestura de xente diferente.
Punto a desfavor, o acoso bastante insoportable, buscavidas aue te atacan sen piedade, si lle das a man xa tratan de non soltarte.
Non conseguimos ver o famoso ou famosos dentistas, non sei si e que xa non estan ou que non nos concidiu, vexe moitos dentistas por todo Marrocos seguro que nun tempo tibo a sua razon de ser agora xa se adaptaron os novos tempos. Pero si poidemos ver os encantadores de serpes algo aue chama bastante a atencion.
Foi curioso, acabamos de chegar a Marrakech cun calor de inferno, desorientados e cansos de facer caminho cruzamonos se querer cun coche que nos pitou, vimos que tinha matricula espanhola comezamos a falar e o tipo era un Marroqui que casara e vivia en Corunha, pronto nos guiou cara a medina para poder coller un hotel, foi xenial.
De Marraquech fomonos a un pobo na costa que se chama Essaouira, preciosisimo, pobo marinheiro cunha kasba e unha medina de ensono. O chegar fomos directamente o porto o cheiro a brabura do Atlantico acercounos a casa. Moito peixe fresco.
Neste pobo quedamos dous dias descansando, porque Roi tinha o "cu cosido".Hai un festival de musica de culturas do mundo que parece moi interesante e no mes de xunho, o pobo se enche.
Seguimos direccion sur, pasando por Agadir con intencion de ir de paso e conhecer o porto pesqueiro.O porto estaba cheo a revosar de barcos, estan en paro bioloxico por iso toda a flota estaba amarrada en porto e non era poca.
Cando saiamos un mozo nos preguntou si eramos espanhois, si de Bueu e Cangas; " ah! pois eu son de Marin, estou traballando aqui con xente de Bueu". Sin mais saludamos a todos, que por certo ainda que de Bueu non nos conhecimos, un deles si conhecia a Pablo Joe. De Agadir eu so podo decir que me sentin mal polo que o turismo crea en case que todos os lugares nos que se instala, a vida do nativo non ten lugar ali, todo esta feito para o turista, con todas as suas consecuencias.
Hoxe estamos en Tiznit a un paso de Sahara occidental, un lugar moi tranquilo, onde poidemos pasar onte unha velada moi agusto cuns lugarenhos. Dentro dun intre saimos cara a Sidi- ifni, non esta moi definida a sua situacion, non temos claro si pertence a sahara occidental, o que si sabemos e que foi un protectorado Espanhol, e ali se fala castelan.
A partir de agora entramos nunha fase diferente da viaxe, agora o noso obxetivo e entrar en Tinduf. Hoxe volvemos a estar en contacto coa familia de Lala, dentro dunha semana aue con sorte xa estaremos moi preto de Tinduf volveremos a ester en contacto para quedar con alguen ali.
Foto 1: En Ceuta con Victor o galego.